--------------------
काल ब-याच काळनंतर चॕनल बदलताना "बावर्ची" समोर आला आणि मग जी फ्रेम समोर होती तिथपास्नं पुन्हा ब-यापैकी बराच वेळ बघत गेलो. बावर्ची राजेश खन्नाच्या तोंडचे गुलजारजींचे डायलाॕग्ज ऐकताना जणु वपुंचीच वाक्यं ऐकत असल्याचा फील येत होता. अगदी सहजसुंदर तत्वज्ञान साध्यासाध्या बोलण्यातनं!
एका प्रसंगात कुटुंबातल्या मधल्या भावाशी बोलताना बावर्ची सहज बोलून जातो-" It is so simple to be happy but it is so difficult to be simple.." आणि हा डायलाॕग घुसलाच एकदम मनात!....
थोडं गुंतागुंतीचं आहे नैय हे वाक्यं? "आनंदी असणं/राहणं फारच सहजसोपं" पण "सहजसोपं असणं/राहणं फारच कठीण (पुण्याच्या भाषेत "अवघड"!)"!...व्वा....पण म्हंजेच एकापरी आनंदी राहणंही कठीणच नं?...
हे वाक्य डोक्यात संध्याकाळी रुंजी घालत असतानाच मी शाळेच्या ग्रुपच्या काही मित्रमैत्रिणींना भेटलो आणि काही मित्रांच्या जुन्या आठवणी निघाल्या आसताना गेल्या ३०-३५ वर्षांत न भेटलेल्या एका मित्राचा विषय निघाला आणि आमच्या त्या मित्राने ३५ वर्षांपूर्वीच्या शेवटच्या भेटीत सिंम्पल राहणीमानावरनं बोलताना त्याने गंमतीशीर इंग्लीशमधे पण काँन्फिडेंटली टाकलेलं वाक्य आठवलं "प्रसन्न तुला सांगतो सिंम्प्लीसिटी इज द बेस्ट सिटी!"..
आणि बावर्चीचं "सिंम्पल राहणंच डिफिकल्ट" असण्याचं मनात घोळणारं वाक्य पुन्हा प्रकर्षानं समोर आलं..
खरंच..आपण डिफिकल्ट करुन टाकलंय सिंम्पल असणं...सिंम्पल राहणं...आजकालच्या जगात.....!
पूर्वी चाळ, वाडा संस्कृतीमधली छोटी घरं (फार्फार तर 1BHK) असताना आणि रेडिओ ते एकचॕनलीय टीव्ही असण्याच्या काळात किती सिंम्पल आसायचं जीवन! मी नेहेमी म्हणत आलो मला "श्रीमंती"पेक्षा "समृद्धी" आवडते! तसंच असायचं ते जीवन. Rich नसलं तरी Enriched!!.... त्याकाळातली १९५५ ते १९७५ मधली जुनी वर्तमानपत्र काढून बघितली तरी त्यावेळचा समाज आणि एकुण आयुष्य लुभावतं. आनंद सिंम्पल...समाधान सिंम्पल...सुख सिंम्पल...इतकंच काय प्राॕब्लेम्स किंवा समस्याही तश्या सिंम्पलच!!
१९५५ ते १९७५ मधली नाटकं, सिनेमेही सिंम्पल. राजकीय आणि सामाजिक उलथापालथही सिंम्पल. कथाकादंब-या लेखनही सिंम्पल.
गोची सुरु झाली ती १९७५ नंतर ख-या अर्थानं. मग सिंम्प्लीसिटी काँम्प्लेक्स होत गेली. राजकारण, समाजजीवनात भलत्याच उलथापालथी होत गेल्या. सिंप्लीसिटी कमी होत गेली....
आणि आता??....आता तर सगळंच काँम्लेक्स..व्यामिश्र...सगळंच...आणि मग त्यात सुख, समाधान, हॕप्पी असणं/ राहणंही काँम्प्लेक्स होऊन बसलंय...
इतकंच काय..पण हे साधं फेसबुकवर सिंम्पल असणं/राहणं/लिहिणंही सिंम्पल नसतंय...किंवा सिंम्पल असून चालत नाही बहुदा. खूप जड...काहींचे लेख..कविता वाचल्या की जाणवतं...कसं काय बुवा जमतं काँम्प्लेक्स लिहिणं इतकं सहज काहीजणांना?...मला तर ज्याम जमत नाही...आणि नर्व्हस व्हायला होतं त्यांचं वाचताना...विचार करताना बावर्चीचं ते मनात घुसलेलं वाक्य जास्तच पटलं - "It is so simple to be happy but it is so difficult to be simple.." ;-)
No comments:
Post a Comment